Sitemizin Birinci Yılında, Hepinize Teşekkürlerimi Sunarım

Tam bir yıl önce bebeklerin ve çocukların, anne ve babaların, ve yeni nesli yetiştirmekle ilgili herkesin faydalanmasını hedeflediğim bebekdoktorum.com 'u yayınladım.  Şu ana kadar siz okurlarıma yazmadığım, bu noktaya gelebilmesi için site ile ilgili olanları, paylaşmak istedim.

Yıllardır çocuk hekimliği yaparken her zaman önemli hedeflerimden biri anne ve babaların aklında herhangi bir soru işaretinin kalmaması olmuştur, çünkü soru işaretinin olduğu yerde belirsizlik vardır ve belirsizliğin olduğu yerde güven olmaz.  Benim için ebeveynlerin bana güvenmeleri çok önemlidir, çünkü onlar bana hayattaki en değerli varlıklarını teslim ediyorlar.  Teslim ederken de hissedebilecekleri herhangi bir kuşkunun içlerini kemirmesini asla istemem.  Bir baba olarak bunun çok kötü bir duygu olabileceğini düşünebiliyorum.  Bundan daha önemlisi, güvensizliğin olduğu böyle bir ortamda doğru tedaviyi yazdığımda bile ebeveyn tarafınca uygulanmaması veya kısmen uygulanması söz konusu olabilir ve bu da ilk sorumluluğum olan çocuğa karşı, yapılmış büyük bir zarar olarak sonuçlanabilecektir.  Bu da bir doktor olarak sorumluluğumu tam anlamıyla yerine getirmemek anlamına gelecektir ki, bunu kabul edemem.

Bu soru işaretlerini giderirken kullandığım önemli bir araç, oluşturduğum bilgilendirme yazılarımdı.  Bunları farklı konularda hastalarıma doğrudan kağıt üzerine basılmış olarak elden veriyordum.  Onlardan fayda gördüklerini düşündüğümden tüm ebeveynlerin bunlara ulaşabilmesini istedim.  Aynı zamanda bir salgın veya yeni aşı veya çocuklarını ilgilendiren yeni bir konu geliştiyse, onlara daha kolay ulaşabilmek istedim.  Dolayısıyla ilk aşamada bir haber bülteni hazırlamaya ve sanal ortam vasıtasıyla bunları ulaştırmaya karar verdim.  Eylül 2008'de haber bültenini hazırlarken, hastamın gazeteci olan anne ve babası sevgili Özgür ve Hakan Çelenk'in görüşlerine başvurdum.  Hakan'ın dediklerini hiç unutamam, "Bu tür işlerin nereye varacağını bilemezsiniz."  Ne kadar da haklıymış.

Aralık 2008'de haber bülteninin yetersiz olacağını anlayınca bir internet sitesi yapmaya karar verdim ve halen bebekdoktorum.com adının alınabileceğini görünce şaşırdım ve sevinerek aldım.  Takip eden yedi ay boyunca bir site nasıl hazırlanır onu öğrenmeye çalıştım.  Temmuz 2008'de "Süper Webciler" olarak benim nitelediğim yine hastamın anne ve babası Belen ve Murat Bayral'a danıştım.  Onların verdiği bilgilerle bir sıçrama yaşadım ve son yedi ayda edindiğim bilgilerle sitenin iskeletini kurdum ve makalelerimi yazmaya başladım.

Takip eden birbuçuk yıl yalnızca yazdım.  Yazdım, yazdım, yazdım...  Klinikte yoğun bir gün yaşadıktan sonra eve gelip hep yazdım ve elbette bu ailemden zaman çalmak anlamına geliyordu.  Ancak sevgili eşim Buket bana çok destek verdi ve bu konuda beni rahatlattı.  Bu davranışından dolayı ona ne kadar teşekkür etsem az.  Yetmiyormuş gibi fırsat buldukça yazdığım makalelerin gramer kısımlarını da elden geçiriyordu ve önerilerde bulunuyordu çünkü ilk öğrenimimi hep yurtdışında yaptığımdan dolayı yazılı Türkçem aslında oldukça yetersizdi.  Bununla birlikte, bu konuda en büyük yardımı gönüllü olarak yüzlerce makalemi okuyup düzelten sevgili Elvin Küçük Çevik yapmıştır.

bebekdoktorum.com 'un doğumu haricinde, eşimle biz de bu dönemde bebek beklemeye başladık.  Bu bende baskı yaratıyordu çünkü bir çocuk doktoru olarak çok iyi biliyordum ki, bebiş eve geldikten sonra siteye daha az zaman ayırabilecektim ve bir ihtimal yayınlayamayacaktım.  Bu nedenle onu bir an evvel bitirip onu da benzer zamanda dünyaya getirmem gerekiyordu.  Eylül 2009'da sevgili "internette sınır tanımayan" Emrah Derici ile tanıştım ve sitenin yayınlanması için son rötüşları atmak üzere kendisi bana çok destek oldu.  Aynı zamanda sevgili Murat Bayral bana logomuzun son halini armağan etti.

Ocak 2010'da sevgili Derya Baykal'ın programına katıldığım gün Emrah'a "başlıyoruz!" dedim.   "Enter" tuşuna bastık ve o gün Türkiye ve dünyaya, Derya'lı Günler vasıtasıyla www.bebekdoktorum.com 'un doğuşunu ilan ettik.

Şimdi de bir yıl geçmiş oldu.  Bu bir yıl içinde facebook ve twitter sayfalarımız da eklendi.  Hep söylerim "anlatmak güzel ama dinleyenin yoksa ne fayda."  Bu nedenle iyi ki varsınız.  Yakın geçmişte de 3000 üye sayısını sayenizde aştık.  Sizlerden gelen destekleyici ve güdü veren mesajları okudukça hedefime ulaştığıma inandırdınız.  Hele bir hikaye bunu öyle bir doğruluyor ki anlatmadan edemeyeceğim.  Site okurlarımız ve hastamın annesi olan sevgili "süper anne" Burcu Bora www.bebekdoktorum.com 'dan bilgi edinirken bir gün acil bölümünde bulunan "Boğulma: ilk yardım" yazısını okumuş.  Bir zaman sonra evdeyken kapısının dışında bir gürültü patırtı kopmuş.  Kapısını açınca karşı komşusunun kapısını çaresizce çalan ve kucağında morarmış bir bebek olan "yardım edin" diye haykıran bir anne buluvermiş karşısında.  O yazıdan edindiği bilgilerle ilk müdahalesini yapmış ve bebeğin ağzından bir armut parçası fırlayıvermiş.  Bebek kendine gelmiş ve şu anda sağlıklı.  Burcu bu bilgilere sahip olmasaydı ve kendi içindeki o cevher ışıldamasaydı, o bebeğe nelerin olabileceğini düşünmek bile istemiyorum.  İşte o anda bu siteyi kurmak için yaşadığım sıkıntılar ve yorgunluk birden geçiverdi.  Hedefime beklemediğim ölçüde ulaşmıştım.

www.bebekdoktorum.com 'un oluşumunda yukarıda adı geçen herkesin yanı sıra anne ve babama da şükranlarımı sunarım.  Siz okurlarıma da, devam etmem için ihtiyaç duyduğum gücü bana verdiğiniz için hepinize yüreğimden teker teker teşekkür ederim.  bebekdoktorum.com'un birinci yılını geride bırakırken önemli bir süreci hep birlikte yaşadığımıza inanıyorum.  Daha da iyi olmak için önerilerinizi de her zaman bekliyorum.  Bu anı fırsat bilerek de siz anne ve babalara bu sene önemli bir sürprizimin olacağının da çıtlatır, yeni nesli yetiştiriken yanınızda olacağımı tekrar hatırlatırım.

Sevgilerimle,

Dr. Gökhan Mamur